Dur dur valla içimiz kurudu be, bi fıkra mı iliÅŸtirsem ÅŸuraya ÅŸöyle:
PadiÅŸah niye bu halktan hiç ses çıkmıyor hiç mi dertleri yok diye düÅŸünüyormuÅŸ. Bir gün halkın devamlı geçtiÄŸi bir köprüye birisini koymuÅŸ ve her geçenden bir altın almasını istemiÅŸ. Aradan bir hafta geçmiÅŸ ve padiÅŸah adamı kontrole gitmiÅŸ:
- Ne o karşı gelen, bir ÅŸey söyleyen oldu mu?
- Yok padişahım.
- Peki bundan sonra gelenden de bir altın alacaksın…
demiÅŸ. Yine aradan bir hafta geçmiÅŸ ve padiÅŸah yine adamı kontrole gitmiÅŸ. SormuÅŸ:
- Karşı gelen oldumu, bir ÅŸey söyleyen oldu mu?
- Yok padiÅŸahım, kimse bir ÅŸey söylemedi.
- Hmm.. O zaman geçenleri sikeceksin…
demiÅŸ. Yine aradan bir hafta geçmiÅŸ ve padiÅŸah yine adamı kontrole gitmiÅŸ. SormuÅŸ:
- Karşı gelen oldumu, bir ÅŸey söyleyen oldu mu?
- Yok padiÅŸahım, kimse bir ÅŸey söylemedi.
- Hmm.. O zaman gelenleri de sikeceksin…
demiÅŸ. Aradan birkaç gün geçmiÅŸ ve halka padiÅŸahın kapısına dayanmış. Bunu gören padiÅŸah da en sonunda halkımdan ses çıktı diye çok sevinmiÅŸ. Huzuruna halktan önde gelenleri kabul etmiÅŸ. Aralarından en yaÅŸlısı:
- PadiÅŸahım böyle ÅŸey olmaz… Çok kuyruk oluyor köprüde, birisini daha koysanıza…
Hadi bakalım, ÅŸimdilik bu kadar yeter.. Sonraya da kalsın. 🙂