Elif Sucukları
Gerçek müslümanların ibret alacağı bir hikaye. İbret, bir manada gözyaşı demek. Gerçekten ibret alanlar, hadiseleri kıyas edip, onlardan gereken dersi alır ve gözyaşı da dökerler. Çok değil yakında gözyaşları da birşey ifade etmeyecek. Sadece seyrediyoruz:
Yıl 1984. Turgut ÖZAL’ın ANAP Hükümeti ekonomiyi libere ederken et ithalatına da izin çıkarıyor. Bazıları ayaÄŸa kalkıyor ve bu ithalat serbestisi hayvancılığımızı öldürür diye haykırıyor ama bu haykırışlara raÄŸmen ithalat baÅŸlıyor. Kopuzlar Gıda’ya (Mustafa KOPUZ) ait Elif Sucukları’nın muhasebe ve fabrika müdürü (Fabrika Kağıthane’de) futbolculuktan gelme ve aynı zamanda Erbakan’ın genç bir müridi.. Çevresinde Laik Devlete düşmanlığı ile tanınıp biliniyor. Bu genç Ä°slamcı, aynı zamanda Elif Sucukları’nın küçük bir hissedarı da; Ve adı da: Recep Tayyip ERDOÄžAN. Ä°ÅŸte bu genç adam bir gün, yanında patronu Mustafa KOPUZ da olduÄŸu halde, ülkenin en büyük et ithalatçısına gidiyor. Vadeli çek verecekler ve ithal et satın alıp, sucuk üretecekler. Ancak ithalatçı firma, ilkeleri gereÄŸi bu genç adamın ve patronunun taleplerini geri çeviriyor. Vadeli çekle mal verseler bile mutlaka bir banka teminat mektubu istediklerini söylüyorlar. Aradan birkaç gün geçtikten sonra Mustafa KOPUZ, yanında Ankaralı ünlü bir müteahhit (aslen Rize’li) de olduÄŸu halde et ithalatı yapan firmanın yetkililerini ziyarete geliyor. Ankara’dan gelen bu müteahhit konuk, et ithalatı yapan firmanın baÄŸlı olduÄŸu holdingin bir baÅŸka inÅŸaat malzemesi ÅŸirketinin iyi bir müşterisi. Kendi çalıştığı bankalardan birinden teminat mektubu vermeyi öneriyor. Et ihtilatçısı firma yetkilileri de Elif Gıda lehine olmak ÅŸartıyla bu teklifi kabul ediyorlar. Teminat mektubu ile birlikte çekler tanzim edilip ithalatçı firmaya teslim ediliyor ve Danimarka’dan gelen (islami kurallara uygun kesilmiÅŸ olması mümkün deÄŸil) ithal etlerin sevkiyatı da baÅŸlıyor. Çekleri, genç muhasebeci Recep Tayyip imzalıyor. Günü geldiÄŸinde çekler bir türlü ödenmiyor. Recep Tayyip alacaklı firmaya gidip karşılıksız çıkan çekleri yeni çeklerle deÄŸiÅŸtirmeyi, nasıl olsa banka teminat mektuplarının olduÄŸunu söylüyor. Talebi bir sefere mahsus olmak üzere kabul ediliyor. Ve o yeni çekler de ödenmiyor. Teminat mektubu nakde çevriliyor. Ankara’da iÅŸ yapan Rize’li müteahhit ile Elif Gıda’nın arasına da kara kedi giriyor. Buraya kadar her ÅŸey normal çünkü çekler karşılıksız çıksa da teminat mektubunun paraya çevrilmesi sonucu tahsil edilmiÅŸ oluyor. Ama asıl olaylar ondan sonra geliÅŸiyor. Aynı firma, o büyük et ithalatçısından mal alamayınca bu kez piyasadaki baÅŸka küçük firmalara yöneliyor. Ve bir sabah Tercüman Gazetesi ÅŸu baÅŸlıkla çıkıyor: Skandal.. Vicdansızlar!.. EÅŸek etinden sucuk üretip halka satıyorlar.. Gazetede, Recep Tayyip’in bir fotoÄŸrafı yer alıyor.. Tutuklanıp götürülmüş. Birkaç geceyi nezarethanede geçiriyor. Dava açılıyor. Sonuç: Yanlışlıkla karışmış birkaç parça eÅŸek eti.. Ä°lerleyen günlerde Mustafa KOPUZ ölünce Elif Sucukları (gizli olarak) Tayyip’in oluyor. Allah’ın yürü ya tayyip emrini bu genç adam nasıl algılıyor bilinmez çünkü yürümektense yürütmeye baÅŸlıyor, Ä°stanbul Büyük Åžehir Belediye BaÅŸkanı oluyor. Ä°stanbul Büyük Åžehir Belediyesi çalışanlarına satılan bütün sucukları Elif Sucukları’ndan almaya baÅŸlıyor ve o satın alma halen devam ediyor. Elif Sucukları günümüzde kapalı devre çalışıyor. Yani sadece Ä°stanbul Belediyesi Büyük ÅŸehrin ihtiyaçlarını karşılıyor. Ve elbette firma, Recep’in üstüne kayıtlı deÄŸil. Gazetelerin birinde Tayip’in Kısıklı’da toplam 6M YTL deÄŸerinde 3 adet villası olduÄŸunu ve ilk villaya büyük oÄŸlu Burak’ın taşınmak üzere olduÄŸunu okuyunca bunları hatırladım. Nazlı ILICAK ÅŸu haberin yer aldığı Tercüman Gazetesi’nin (eÄŸer o günkü nüsha bir ÅŸekilde kaybolmadıysa) arÅŸivden çıkarıp medyaya verse de biraz eÄŸlensek…
Diyen demiş: mal sağlam mal. Bize artık birşey demek düşmüyor..