Bitsin Bu Dava
BektaÅŸi’nin birine konuk gelecekmiÅŸ. BektaÅŸi konuÄŸu nasıl ağırlar… Elde yok, avuçta yok.. Mahçup olmak da istemiyor… KomÅŸusu yahudi’nin bir sürü keçisi var… Keçilerin birini çaktırmadan alıp kesiyor… Ama çaktırmadığını sanan kendisi… Yahudi, aÄŸacın arkasından gözlermiÅŸ durumu… Diyor ki kendi kendine, “ÅŸimdi kadıya gitsem, kadı müslüman, o müslüman, ben yahudi… Davayı kazanamam. Hadi kazandım, bektaÅŸi’nin nesi var ki, ondan alıp bana versin… Biz artık tanrı’nın huzurunda hesaplaşırız… Yıllar geçiyor. Yahudi tanrı’nın huzurunda davacı oluyor bektaÅŸi’den… Mahkeme kuruluyor..:
- Tanrı: Sen Yahudi kulumun keçisini kesmiÅŸsin…
- BektaÅŸi: Kesmedim…
- Yahudi: Ben gözlerimle gördüm..
- BektaÅŸi: Allahım… Bir mahkemede bir adam hem ÅŸahit, hem davacı olamaz.
- Tanrı: Haklısın ama, ben her ÅŸeyi görürüm. Ben de gördüm, kestiÄŸini…
- BektaÅŸi: Allahım, aynı mahkemede, hem ÅŸahit, hem hakim olunmaz…
- Tanrı: Gene haklısın, o zaman getirin keçiyi, ona soralım…
- BektaÅŸi: Ne?!. Keçi burada mı?!. Ver onu o zaman bu yahudi’ye, bitsin bu dava…